Lubuski Portal Modelarzy RC

Powszechnie znane jest zamiłowanie naszych czeskich sąsiadów do starych samolotów, samochodów, oraz ogólna nostalgia do kajzerowskich astro węgierskich czasów. W ubiegłym roku wracając z targów modelarskich w Pradze udało mi się uczestniczyć w pokazach lotniczych “Latającego Cyrku”. Miejscem imprezy było lotnisko w Hradec Kralowe.

Czytaj resztę tego wpisu… »

W lipcu bieżącego roku jak co roku w Międzybrodziu Żywieckim na Górze Żar odbył się piknik modelarski. Impreza ta przyciąga niewiarygodną ciżbę wszelakiej maści modelarzy i widzów oraz sklepów modelarskich. Planowałem wyjazd na Górę Żar już od paru lat i wreszcie się udało. Namówiłem także na wyjazd kolegę Stefana, było fajnie !!!

Jechaliśmy całą noc, a że wyjazd był połączony z interesami, najpierw zajechaliśmy do Popradu po noże do gilotyny. Widok przepięknych tatr po naszej i słowackiej stronie coś nieopowiedzianego.

Czytaj resztę tego wpisu… »

EPP- Spieniony Polipropylen Ekspandowany – jest to pianka często używana do pakowania sprzętu elektronicznego, jako wyściółka kasków, na elementy desek czołowych w samochodach. Charakteryzuje się gęstością od 20 kg/m³ do 210 kg/m³, wysoką absorpcją energii, bardzo dobrą zdolnością do formowania na ciepło, pamięcią kształtu (powrót do pierwotnego kształtu po ściśnięciu czy uderzeniu). Piankę EPP można ciąć najlepiej gorącym drutem, szlifować papierem ściernym, kleić dowolnym klejem, malować różnymi farbami; emaliami, nitro, akrylowymi.

Czytaj resztę tego wpisu… »

Zdrowych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia,

życzy  RCclub.pl 

Model Dewoitine D 520 w skal 1:12, rozpiętość 860 mm, długość 720 mm. Pięknie lata, ciekawy jest kamuflaż modelu, samoloty Dewoitine były bardzo ciekawie malowane.

Czytaj resztę tego wpisu… »

Jak 9 z Epp jest pierwszy opracowanym  moim modelem. Projektując go a później wycinając na ploterze cnc bardzo dużo korzystałem z pomocy „starego wygi” w tej materii  kolegi Leona za co mu bardzo dziękuje.

Czytaj resztę tego wpisu… »

Hawker Hurricane z EPP,  model wycięty metodą cnc z pianki EPP odpornej na uderzenia.. Rozpiętość: 1020 mm, długość; 700 mm. Model przeznaczony rekreacyjnie lub sportowo do pilotażu również przez mniej doświadczonych modelarzy. Zastosowany profil dwuwypukły nośny.  Do napędu  zastosowano  silnik 3 f o mocy ok 250 W, pakiet Li-pol 11,1 V, 2200 mAh, śmigło 10×6, regulator 3 f  25 A. Model skleić należy cjano akrylem. Zestaw zawiera pomalowane rdzenie EPP; parę skrzydeł, stateczniki poziomy i pionowy, kadłub, wklejone wzmocnienia skrzydeł i kadłuba.

Czytaj resztę tego wpisu… »

Kolejnym modelem który chciałbym zaprezentować jest model  Mesersschmit Me 109 z EPP, wycięty metodą cnc z pianki EPP super odpornej na uderzenia, model  w skali 1:12 o rozpiętości 900 mm, długość; 700 mm, już całkowicie pomalowany farbami akrylowymi, wklejone pręty węglowe jako wzmocnienia, wykonane lotki. Model przeznaczony rekreacyjnie lub sportowo do pilotażu również przez mniej doświadczonych modelarzy, spokojny w locie wybaczający błędy. Zastosowany profil dwuwypukły nośny.

Czytaj resztę tego wpisu… »

Czytaj resztę tego wpisu… »

Chciałbym zaprezentować model Sptfire z EPP w skali 1:12 sylwetkowy i z kadłubem przestrzennym, pomalowany. Rozpiętość 820 mm, długość 710 mm. W odróżnieniu od ESA jest modelem znacznie większym.

Czytaj resztę tego wpisu… »

Poniżej publikujemy bardzo ciekawą fotorelację z zawodów które odbyły się już jakiś czas temu (18-20.03.2011) w Forth Worth, Texas, USA. Materiał przesłał nam zaprzyjaźniony z nami Kuba Mitulski. Ze względu na wysoką wartość relacji i rewelacyjne zdjęcia, polecam wszystkim tę lekturę !!!

Pozdrawiam Kamil

Skład ekipy która pojechała na zawody: Bartosz Szymkowiak, Marcin Gajewski, Maciej Olechnowicz, Wojciech Batog, Maciej Wnuk, Marcin Maćkowiak, Jakub Mitulski oraz opiekun naukowy Radosław Górzeński.

Link do strony projektu: http://www.aerodesign.com.pl/

Relacja w formie dokumentu PDF: Relacja aerodesign 2011

15.03.2011 – wtorek

Z samego rana wypoczęci i przepełnieni energią spotykamy się w głównej hali portu lotniczego Ławica, by tam rozpocząć naszą długą i wyczerpującą podróż. W okolicach godziny 11:00 nasz samolot odrywa koła z betonowego pasa, by znów zetknąć się z nim na przystanku Frankfurt International.

Nieco spóźnieni wysiadamy w pośpiechu mając niewiele czasu na przesiadkę. Jednakże ku naszemu zdziwieniu, po wyjściu z samolotu naszym oczom ukazała się mała tabliczka z napisem „Denver, Philadelphia”, trzymana przez małego przewodnika pochodzącego z krainy zupek Vifon. Tak też zostaliśmy błyskawicznie przetransportowani specjalnym autobusem pod samego Airbusa A-340, w którym ściśnięci i upakowani jak sardynki w puszce spędziliśmy ponad 10 godzin.

Równie ochoczo jak w zeszłym roku, w terminalu bagażowym przywitał nas wesoły Beagl’e tropiący towary zakazane w naszych plecakach i walizkach. Bardzo lubimy wszelkie kontrole na lotniskach, dlatego w tym roku TakO zabierając kanapki z chickenem zadbał o to, aby żadna nas nie ominęła.

Pojawiły się również pierwsze suweniry, którymi Bartek, Wojtek oraz Kubuś zostali obdarowani przez resztę ekipy.

Przy podchodzeniu do lądowania po raz kolejny zrobił na nas wrażenie ogrom teksańskiej aglomeracji – widok miasta nocą, rozciągający się aż po sam horyzont zapada w pamięci na długo.

Cel podróży został osiągnięty o godzinie 23.30 czasu lokalnego. Niestety na miejscu okazuje się, że nie wszystkie bagaże dotarły z nami do punktu przeznaczenia…

Szybka konsultacja z pracownikiem terminalu bagażowego i okazuje się, że ktoś w Denver nie zauważył i koniec końców nie załadował do naszego samolotu wielkiej pomarańczowej walizki Bartka.

Po krótkich negocjacjach i wywalczeniu zniżek zapakowaliśmy się do nowiutkiego, amerykańskiego mamuśko-wozu – Dodge’a Grand Voyager’a. Początkowo mieliśmy wspólnie z Dęblinem wyruszyć w kierunku Czytaj resztę tego wpisu… »